Licht is een magisch fenomeen. Ik ervaar het als ongrijpbaar, vluchtig, veranderlijk. Als natuurfotograaf ben ik continu het licht aan het volgen, aan het najagen. Soms voelt het als een gevecht. Een kat en muis spel om de juiste compositie en belichting te krijgen en net dat moment te pakken dat een wow-effect teweegbrengt. Alle voorbereidingen ten spijt is het altijd afwachten of het ook zo uitpakt als ik het in mijn hoofd had. Hier een foto van een deel van een zwerm geelgorzen die continu van een boom naar een braakliggende akker vlogen.

De beste wensen voor 2012! Niels

Het wordt vaak gezegd, in Nederland bestaat geen echte natuur meer. Het ligt eraan hoe je dat definieert of ervaart, maar het klopt dat er weinig plekken zijn, waar de mens niet een doorslaggevende rol heeft gespeeld in de ontwikkeling van het landschap. Maar toch is het mogelijk om ook buiten grote gebieden als de Waddenzee en de Veluwe een gevoel te krijgen van ongereptheid. Dit gevoel had ik heel sterk toen ik me op het Witterveld bevond temidden van het enige intacte hoogveen-berkenbroekbos van Nederland. Oninteressant voor bosbouw, verevening, of andere activiteiten is hier een pareltje ontstaan onder de rook van het TT-circuit en naast grootschalig afgegraven veengebieden. Op een nevelige koude morgen heeft de rijp de alles onder een kristallen deken bedekt. De berken die hier groeien zijn niet hoger dan een meter of vier, maar zijn al vele tientallen jaren oud. Ik waan me in Zweden.

Groet, Niels