Nog niet zo lang geleden zag de toekomst er voor de Grauwe klauwier in Nederland somber uit. Maar daar is in het begin van deze eeuw verandering in gekomen. Het ligt voor de hand dat een combinatie van klimaat, terreinbeheer en overwinteringsomstandigheden in Afrika hebben bijgedragen aan een voorzichtig herstel. Op het militaire oefenterrein Doornspijkse heide komt de grootste populatie voor buiten de populatie van het Bargerveen in Drenthe. Waarschijnlijk zal de teller dit jaar in de buurt van de 20 broedparen uitkomen, bijna allemaal broedend in de Jeneverbessen. De jongen worden door Stef Waasdorp van Stichting Bargerveen van kleurringen voorzien om de populatie ontwikkelingen te kunnen volgen. Dit jaar ziet er niet zo goed uit, kleinere broedsels en veel sterfte onder de jongen (hier houdt Stef twee dode jongen vast). Maar een slecht jaar wordt meestal binnen enkele jaren gevolgd door een goed jaar. Dus ook voor de Grauwe klauwier is een crisis te overwinnen.

Groet, Niels

Bij het grote publiek is het beeld van militaire oefenterreinen dat van herrie, stofwolken, schieten en tanks. Dat is maar een klein deel van het plaatje. Er wordt lang niet op alle dagen geoefend, op sommige terreinen maar een paar dagen per jaar en zeker niet overal. Uit mijn eigen ervaring kan ik zeggen dat in de regel 20% van de oppervlakte van een oefenterrein regelmatig gebruikt wordt, de rest is bufferzone, rustgebied en natuur. Tijdens mijn inventarisatiewerk kom ik weinig oefenende eenheden tegen. Ook defensieterreinen zijn met recht ‘de grote stille heide’.

Groet, Niels