De konikpaarden in de Blauwe Kamer blijven een dankbaar foto object. De sociale interactie binnen een kudde maakt dat ik vaak uren kan kijken naar de beesten. Hier was ik getuige van een jong hengstje en zijn moeder, die even een liefkozing deelden. Ik maak de foto af met een omlijsting van frisgroene meidoornblaadjes……. bijna zoetsappig, maar de natuur kent die term gelukkig niet.

Groet, Niels

Noodgedwongen onderneem ik op dit moment geen verre fototrips. Ik beperk me hoofdzakelijk tot mijn directe omgeving, de Blauwe Kamer. En eigenlijk is dat prima en het dwingt me ook om goed te kijken wat er fotografisch mogelijk is in een klein gebied. Ik merk dat de grote zilverreigers en knobbelzwanen me aantrekken. Het contrast van het witte verenkleed met de donkere wintertinten bieden allerlei creatieve invalshoeken. En ook de gracieuze verschijning geeft de foto’s een extra dimensie. Met mist, onscherpte en beweging wordt de foto een kunstwerk met een spiritueel tintje. Dat is wat ik in mijn foto’s wil laten zien: de ziel van de natuur!

Groet, Niels