Omdat ik veel op defensieterreinen kom, loop ik ook vaak over stuifzanden. Het is tegenwoordig lastig om een echt kenmerkende soort voor het stuifzand te vinden, Duinpieper en Kleine heivlinder zijn uitgestorven op de defensieterreinen. Een soort die tegenwoordig het predikaat stuifzandspecialist misschien nog het meest verdient is de Zandoorworm. Deze grote oorworm, waarvan de mannetjes tot 1,5 keer groter zijn dan de gewone oorworm, leeft in zeer zandige en dynamische biotopen en heeft zich aangepast aan de extreme omstandigheden die daar voorkomen. Om de soort te inventariseren moet je goed zoeken naar zandhoopjes of onder boomstammen kijken. Met mijn groothoeklens probeer ik het beest in zijn omgeving te plaatsen. In de verte heeft deze soort wel wat weg van een schorpioen, maar dan wel een heel kleine.

Groet, Niels
Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

As a result of my work on military training areas, I regularly visit drift sands. Nowadays it is not easy to find species characteristic for this habitat, Tawny pipit and Tree grayling are extinct on military areas. One species that comes close to the title ‘ drift sand specialist’ is the Tawny earwig. This large earwig, males can reach a size 1,5 times that of the Common earwig, lives in very sandy and dynamic places and has adapted to the extreme circumstances. To monitor the species, one has to look for tiny heaps of sand or look under tree trunks. With my wide angle lens I try to capture it in its environment. With some imagination one could see the resemblance with a scorpion.

Cheers, Niels
Visit my website or Respond through e-mail

Ik ben met mijn gezin op vakantie geweest in de Vogezen. Hoewel het een schitterend gebied is om te fotograferen, met bergen, rivieren, hoogvlaktes en hoogvenen, had ik me voorgenomen om niet teveel tijd aan fotografie te besteden en dat lukte aardig, echt vakantie dus. Ik had 1 camera en 1 lens bij me: Mijn 5DmkII en mijn Tamron 28-75 f2.8. Af en toe was de verleiding groot om er op uit te trekken, er waren veel mooie momenten, met name toen het weer wat omsloeg naar een meer wisselvallig karakter (volgens mij meer typisch voor de Vogezen). De mistflarden, dreigende luchten en het spel van schaduw en zonlicht waren een genot om naar te kijken, en af en toe te fotograferen. Dit bos in de mist kon ik niet links laten liggen. Het geeft een gevoel van een oneindig bos in ruimte en tijd. Ik snap nu waar Vincent Munier zijn inspiratie vandaan haalt (zie zijn schitterende fotoboek Clair de Brume). Ik hoop dit soort momenten ook te gaan meemaken in oktober als ik voor een exclusieve workshop met Jim Brandenburg naar Minnesota ga (Ravenwood Limited edition). Meer hierover in één van mijn volgende blogs.

groet, Niels
Bezoek mijn website of Reageer via e-mail

I have been on holiday with my family in de Vosges, northeastern France. Although it is a magnificent area to take photos, with mountains, rivers, plateaus end mires, I had the intention not to photograph too much, and I didn’t, a real vacation. I carried 1 camera and 1 lens: My 5DmkII and my Tamron 28-75 f2.8. The temptation to make phototrips was sometimes strong, there were many nice moments, especially when the weather changed and became a little more unstable (in my opinion more characteristic for the Vosges). The mist, dark skies, en the shadow and sunlight playing with each other were a joy to watch, and to photograph. I just couldn’t let this forest in the mist go by unnoticed. It gives a feeling of endlessness in space and time. I understand where Vincent Munier gets his inspiration from (see his wonderful book Clair de Brume). I hope to encounter these kind of moments when I will attend the exclusive workshop with Jim Brandenburg in Minnesota in October (Ravenwood Limited edition). More about this workshop in one of my next blogs.

Cheers, Niels
Visit my website or Respond through e-mail